Dünyadaki en büyük cesurca davranış nedir biliyor musunuz? Bütün olumsuzluklara karşın olumlu düşünmeye inat etmek!

Yeşil Dokunuş ( Mart 2012)

Web sitemde istediğini arayabilirsin

8 Mart 2014 Cumartesi

0 Melekten yukarı, hayvandan aşağı!


            
    Biz neyiz gerçekten? Birbirimizi üç beş kuruşluk çıkarlar için öldürüyoruz. Yakıyoruz, yıkıyoruz.  Yakıp yıkmalarımız sadece şehirleri değil dünyayı, hatta evreni etkiliyor. En masum canlıları köleleştiriyoruz, hatta o canlıları gözümüzü kırpmadan katlediyoruz. Kirletiyoruz. Dünyayı kirletmeyi ve yok etmeyi başaran belki de tek canlıyız. Canlı derken aklıma bir aslan geliyor. Bir aslan sadece yemek için öldürürken biz eğlence için, namus için, din için hatta sebepsiz şeyler için bile öldürebiliyoruz. Bir aslan ki dünyayı kirletmek sadece yapabileceği tek şey dışkılamakken o bile doğaya faydalı olurken bizim sanayi dışkılarımız bir başka canlıyı yok ediyor. Kendimiz, düşüncelerimiz, dünyayı yok etmeye programlı sanki. Biz neyiz gerçekten? Yaptıklarımızın toplamı dünyadaki hangi türün varlığından daha değerli? Biz neyiz? Hayvandan aşağı mı melekten yukarı mı?
              
  Hayvandan aşağıdaysak ya yaptığımız iyi şeyler? Ölmek üzere olan bir kuşu elimize alıp onu tekrar canlandırmaya çalışmak? Hangi hayvan türü bir başka hayvan için böyle bir şey yapabiliyor? Bir başka canlıya hayat verebiliyor? İstersek binlerce küçük fidan dikip doğaya yeniden hayat verebiliyoruz. Kullanılamaz suları kullanılır hale getirip yeni hayatlar sunabiliyoruz. Başka gezegenlere gidip hayat arayıp yeni hayatlar sunabiliyoruz. İnsanlığa katkı sağlayacak düşünceler üretip yeni bir dünya yaratıp yeni fikirlerle tanrıya yaklaşabiliyoruz. İyi tarafımızın melekten kalır yanı var mı?
                Dünya üzerindeki bir canlı türü olarak toplamda hangi taraftayız? Melekten yukarı mı yoksa bir hayvandan aşağı mı? Düşünüyorum. Medeniyet dediğimiz şeye sahip olmaya başladığımız andan itibaren savaşlar, açlık ve gözyaşı birbirini kovaladı. İki büyük dünya savaşı gördük ama iki dünya savaşı bize nerede durmamız gerektiğini öğretemedi. 2014 yılındayız ve halen savaşların olmadığı bir dünyada yaşamıyoruz. İç savaşlar, yıkımlar birbirini takip ediyor. Bizler bilgisayar kullanırken Afrika’da öküz arabaları insan taşıyor, bir dilim ekmek bulmayı bekleyen çocuklar, fotoğraf makinelerinin objektiflerine gülümsüyor.  Afrika’da, Ortadoğu’da insanlar Hristiyanlık, Müslümanlık gibi din savaşlarında insanlar birbirini yiyiyor. Kutsal dinler neden birbirimizi öldürmemize engel olmuyor?
                Hangi taraftayız diye soruyorum kendime sık sık uykularımı kaçırmasını umursamadan. Hangi taraftayız ve ne yapıyoruz? Genel bir insanlık toplamı yapıyorum kafamda. Bu toplamın eşitlik tarafında kan gözyaşı ve bencillik var hep. Bu genel toplamda hep hayvandan aşağı tarafımız galip geliyor. Hem insanlığımıza hem kendimize verdiğimiz zararları telafi edemediğimiz sürece hep hayvandan bile aşağı olmaya devam edeceğiz. Aslında bu dünyada canlı türü olarak bir mikroptan bile değersiziz. Bu dünyaya faydalı olmadığız sürece bir karga, dışkılar içinde sürünen bir lağım faresi, bir solucan bizden daha değerli. Düşünün bu canlıların dünyaya ne zararı oldu? Hangi canlı türü atom bombası üretip toplu soykırım yaptı? Hangi canlı türü bütün canlıları ve canlılığı toptan yok etme gücüne sahip oldu? Hiroşima’da ölen sadece insanlar değildi, ölen sadece kuşlar ve kediler değildi. İnsanlığımız öldü ve bu dünyaya ne kadar zararlı olduğumuz bir daha ortaya çıktı. Sadece Hiroşima’da değil daha pek çok yerde hayvandan aşağı olduğumuz tescillendi bu dünya yüzlerce savaş gördü yüzlerce yıkım gördü her türlü iğrençliğe ve pisliğe şahit oldu gözlerimiz ama halen bir solucan gördüğümüzde ne kadar iğrenç bir canlı diyoruz. Ben kendi türümüzün yaptıklarından ötürü kendimi dünyaya borçlu hissediyorum. Canlı türü olarak bu dünyaya en çok zarar vermiş bir türün üyesi olarak kendimi görüyorum. Kendimi bir solucandan veya bir lağım faresinden üstün göreceksem ancak bu insanlığımdan sıyırılıp birey olarak ifade etmekle olabilirim. İnsan değilim, ben Mehmet’im dediğim anda belki bütün kötülüklerden arınmış olabilirim anca o zaman kendi farkındalığıma vardığım zaman hayvandan üstün, melekten yukarı olabilirim, belki bununla avunabilirim.

Mehmet Alp Yeşildokunuş - 6 / 3 / 2014



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder